จับได้ว่าน้องปอยแอบอ่านนิยายเสียว แต่ความจริงที่ซ่อนไว้ใต้ผ้าห่มนั่นดิ้นได้

ผมหิ้วขนมกับน้ำปั่นมาหาปอยถึงคอนโดตอนบ่ายสาม วันนี้ไม่มี谁来打扰 กะว่าจะมานั่งเล่นเกมด้วยกันตามประสาพี่ชายน้องสาวที่สนิทกันมาตั้งแต่เด็ก

แต่พอเปิดประตูเข้าไปด้วยกุญแจสำรองที่ปอยให้ไว้ อาการเงียบผิดปกติ เบาโทรไม่รับ แต่ในห้องนอนมีเสียงแปลกๆ ลอดออกมา มันเป็นเสียงหายใจที่ถี่ สะดุดเป็นช่วงๆ เหมือนคนกำลังกลั้นอะไรบางอย่าง

“น้องปอย…” ผมเคาะประตูห้องนอนเบาๆ

ไม่มีเสียงตอบ แต่แอร์ในห้องยังเปิดอยู่ ประตูไม่ได้ล็อค ผมเลยแง้มเข้าไปดู ด้วยความเป็นห่วง

ภาพที่เห็นคือปอยนอนตะแคงหันหลังให้ประตู กอดหมอนข้างแนบอก เสื้อกล้ามสีขาวบางเฉียบทำให้เห็นโครงไหล่เล็กของเธอเล็ดลอดออกมา กางเกงขาสั้นนอนลายหมีหลุดลุ่ยขึ้นไปถึงโคนขา แสงจากหน้าจอโทรศัพท์ที่ถืออยู่ในมือลอดผ่านม่านผ้าห่มบางๆ วูบวาบ แล้วเธอก็กำลังอ่านอะไรสักอย่างอยู่

“ปอย เป็นอะไรหรือเปล่า” ผมถามอีกครั้ง แล้วค่อยๆ ก้าวเข้าไปใกล้

“พี่!” ปอยสะดุ้งตัวโยน รีบคว่ำโทรศัพท์คว่ำหน้าลงบนที่นอน พลิกตัวมามองผมด้วยตาเบิกกว้างแต่ลูกตาดำของเธอมันยังมีประกายวาวๆ จากแสงไฟ ตาขาวใสๆ ของปอยแดงก่ำราวกับเพิ่งขยี้ และที่สำคัญ เหงื่อเม็ดเล็กๆ เกาะอยู่บนหน้าผากที่กำลังขึ้นสีเรื่อๆ ราวกับจับไข้

“เป็นอะไรรึเปล่า หน้าแดงผิดปกติ” ผมเอามือทาบหน้าผากเธอ “ตัวร้อนนิดๆ ด้วยนะ รึว่าไข้ขึ้น”

“ปะ… เปล่านะพี่ ปอยสบายดี” เธอตอบเร็วจนลิ้นพันกัน รีบดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดอก แต่มือเล็กๆ ของปอยดันไปกระแทกโทรศัพท์ตัวเองจนมันกระเด็นตกจากเตียงมาที่พื้น หน้าจอยังสว่างอยู่

“แป๊บนะ ให้พี่เก็บให้”

“อย่านะพี่…!”

แต่ปอยจะช้ากว่าผมที่ก้มลงเก็บ พอเห็นสิ่งที่อยู่ในหน้าจอ ผมแทบชะงัก มันคือแอพอะไรสักอย่าง กำลังเปิดเรื่องที่หยุดค้างอยู่ตรงฉากที่กำลังบรรยายว่า… ‘พี่ใหญ่จับน้องเล็กกดลงกับฟูก มือหนาล้วงเข้าไปในเสื้อนอนบางเฉียบ ปลายนิ้วเกี่ยวขอบกางเกงในลงมาช้าๆ…’

ผมกลืนน้ำลาย ก่อนจะค่อยๆ ช้อนตาขึ้นมามองปอย เธอมองหน้าผมด้วยสีหน้าตกตะลึง แววตาเหมือนลูกแมวที่กำลังจะถูกลงโทษ ริมฝีปากบนของปอยสั่นระริก ขาสองข้างที่เคยถ่างเบาๆ ก่อนหน้านี้ หนีบแน่นเข้าหากันทันทีจนเห็นกล้ามเนื้อต้นขากระตุก

“อะ… อ่านเรื่องแบบนี้อยู่เหรอ”

“พี่ห้ามดุนะ…” เสียงเล็กๆ ครางออกมาจากลำคอ เธอยกมือสองข้างขึ้นมากำชายเสื้อยืดของผมไว้ น้ำเสียงเหมือนจะร้องไห้แต่แววตามันเพ้อฝันจนผมใจสั่น “ก็ปอยอยู่คนเดียว… มันเหงา… หนูก็แค่อยากรู้ว่าเขาบรรยายกันยังไง”

“อยากรู้…” ผมเลิกคิ้ว

“ใช่… อยากรู้ว่าตอนผู้ชายเข้ามาจับตัวเรา ตามเนื้อตัวน่ะ มันจะรู้สึกยังไง…” สมองของผมมันตื้อไปหมดแล้ว ร่างเล็กตรงหน้านี้แทบจะเปลือยเปล่า มีแค่เสื้อบางกับกางเกงขาสั้น แถมตรงผ้าที่กางเกงในนูนขึ้นมามันยังมีรอยเปียกๆ จางๆ ปรากฏให้เห็น

ปอยเงยหน้าขึ้นมา น้ำตาคลอเบ้าด้วยความอาย แต่แววตากลับไม่เคยสั่งให้ผมออกไปจากห้อง เธอค่อยๆ จับมือผมที่ถือโทรศัพท์นั้น พลางเอียงแก้มซบลงบนอุ้งมือของผมช้าๆ

“พี่ดูออกใช่ไหมว่าปอยกำลังทำอะไรอยู่ก่อนพี่เข้ามา”

“ปอย…”

“ปอยก็แค่สาวธรรมดาคนหนึ่งนะพี่ มีความเงี่ยนเป็นของตัวเอง… เมื่อก่อนปอยแอบใช้หมอนถูไถตอนอ่านเรื่องแบบนี้มาตั้งหลายเดือนแล้ว แต่วันนี้พี่เข้ามาเห็น… งั้นพี่ต้องรับผิดชอบด้วยนะ”

ประโยคสุดท้ายของปอยไม่ใช่คำอ้อนวอนอีกแล้ว แต่มันคือคำสั่งเด็กๆ จากสาวน้อยที่เขินจนหน้าแดง แต่ในใจร้อนรุ่มกว่าใคร

“พี่ต้องรับผิดชอบ… ยังไง”

ปอยไม่ตอบ แต่เธอใช้มือเล็กๆ ดึงชายเสื้อผมเข้าไปหาเธอบนเตียง พอเข่าไปถึงขอบที่นอน ร่างของผมก็คร่อมทับร่างของปอยที่ค่อยๆ นอนราบลง แผ่นอกของเราทั้งสองแนบชิดกันผ่านเสื้อผ้าบางๆ

กลิ่นตัวของปอยในระยะนี้… มันชัดเจนมาก หอมแป้งเด็กอ่อนๆ กับกลิ่นตัวสาวที่กำลังเหงื่อซึม มันฟุ้งขึ้นมาจากซอกคอขาวๆ ของเธอ ผมสูดมันเข้าไปเต็มปอดก่อนจะก้มหน้าลงไปอีก ปอยหลับตาพริ้ม ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดริมฝีปากของผม

“พี่แค่จับตัวปอย… เหมือนในนิยายนั่นแหละ”

ลมหายใจของผมหยุดเต้น สมองที่คิดบ้าบอ คิดผิดคิดถูกมานาน ได้หลุดกระเจิงไปหมด เหลือแต่สมองส่วนสัญชาตญาณล้วนๆ

ผมจูบมุมปากปอยเบาๆ ก่อนซอกไซไปตามกราม จนถึงซอกคอหอมๆ ที่เต็มไปด้วยเหงื่อใสๆ แล้วดูดเบาๆ ปอยร้อง “อื้ม…” ดังก้องลำคอ หลังของเธอแอ่นขึ้นมาจนอกติดกับอกของผม ช่วงขาเริ่มบิดไปมา ก่อนจะค่อยๆ อ้าแขนโอบรอบคอของผมและส่งลิ้นอุ่นๆ แตะริมฝีปากล่างของผม เป็นเชิงขอ… ยิ่งกว่าเด็กขอขนมอีก

“อยากได้แบบนี้ใช่ไหม” ผมกระซิบก่อนจะสอดปลายลิ้นแทรกเข้าไปในช่องปากอุ่นแฉะของเธอ มันเต็มไปด้วยน้ำลายหวานๆ ฟันซี่เล็กกระทบลิ้นของผมเบาๆ จนผมแทบคลั่ง เธอห่อปากดูดลิ้นของผมหงับใหญ่ แล้วถอนออกดัง ‘จ๊วบ’ สายน้ำลายยืดระหว่างเราสองคน ขาดลงบนคางของปอย

มือของผมค่อยๆ เลื่อนเข้าไปในเสื้อกล้ามของปอย เนื้อหนังในนั้นมันลื่นราวกับเต้าหู้ไหม ร้อนผ่าวกว่าเมื่อกี้ที่แตะหน้าผากหลายเท่า ปลายนิ้วแตะข้างโครงซี่โครงบางของปอยใส่เลี้ยงขึ้นไปทีละนิด จนเจอกับส่วนนูนนิ่มที่ไร้ขอบเขตของบรา เนื้อนมของปอยมันนิ่มมือมาก ราวกับตุ๊กตาหมีราคาแพง

“พี่… ตรงนั้น…” ปอยครางแล้วบีบไหล่ของผมแน่นเมื่อผมคลึงยอดนมของเธอผ่านผ้า มันแข็งเป็นเม็ดถั่วเม็ดเล็กๆ

“ทำแบบที่นิยายเขียนหรือเปล่า หืม”

“หนูไม่รู้… แต่หนูจะตายแล้ว”

ผมตัดสินใจเด็ดขาด ก้มหน้าลงไปดูดยอดนมแข็งๆ ของเธอผ่านเนื้อผ้าบางเฉียบพร้อมกับมืออีกข้างที่ลากลงมาหยุดที่ขอบกางเกงขาสั้นลายหมี เกี่ยวปลายนิ้วเข้าไปถึงขอบกางเกงในผ้าฝ้ายชื้นแฉะ

“อ๊ะ! …ตรงกางเกงในมันเปียก” ปอยครางกระเส่าเมื่อปลายนิ้วของผมขยี้ไปบนหยดน้ำที่ซึมผ่านเนื้อผ้าฝ้ายออกมา “เพราะอ่านนิยาย… เพราะเห็นหน้าพี่ตอนอยู่ในจินตนาการหนูตอนอ่าน… อ๊า…!”

ผมค่อยๆ สอดนิ้วเข้าไปใต้ผ้าเปียกนั้น สัมผัสแรกที่เจอคือขนบางๆ ยุ่งๆ แล้วก็เป็นแคมเนื้อนิ่มเฉอะแฉะไปด้วยน้ำรักอุ่นๆ หนืดๆ มันล้นมือ มากกว่าที่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างปอยควรจะมีเสียอีก

“หนูตัวเล็กแต่ทำไมตรงนี้มันแฉะจนล้นแบบนี้ครับ น้องปอย”

“อย่าพูด… หนูอาย…” เธอส่ายหน้ารัว หยดน้ำตาคลอๆ กลิ้งลงจากหางตา แต่ปากของเธอกลับแสยะยิ้มด้วยความเสียวสุดขีดเมื่อนิ้วกลางกับนิ้วชี้ของผม ค่อยๆ แหวกกลีบเนื้ออวบอิ่มนั้นเข้าไป และพบเข้ากับเม็ดติ่งที่ตั้งชันราวกับรอคอยมานาน

พอนิ้วแตะโดน ปอยแทบชักกระตุก เธอเกร็งกลางตัวแล้วส่งเสียงดัง “อื้อออ!” สะโพกกลมๆ เล็กๆ กระแทกขึ้นลงตามนิ้วของผมเป็นจังหวะโดยอัตโนมัติ กางเกงในคับๆ รั้งตัวอยู่ ทำให้มือของผมกับจิ๋มเปียกๆ ของเธอติดอยู่ในพื้นที่แคบๆ ด้วยกัน

ผมเพิ่มความเร็ว แล้วสอดนิ้วเข้าไปลึกถึงรูแคบๆ ที่กำลังดูดเข้าดูดออกราวกับริมฝีปากล่างของปอย มันหวิวๆ ฮุบนิ้วของผมเข้าไปมิดเกือบทั้งข้อ

“ตรงนี้ของหนูกำลังกลืนนิ้วของพี่… เห็นไหม” ผมกระซิบใกล้หูของเธอ เสียงของเนื้อในนั้นดัง ‘จ๊วบ จ๊วบ’ ตามจังหวะนิ้ว ลามกอนาจารที่สุดในชีวิตที่ผมเคยได้ยิน

“พี่คะ… หนูแตกแล้ว อ๊าาาา…!” ปอยตะโกนลั่นทั้งที่ยังกลั้นเสียงไว้ เกร็งขา เกร็งท้อง ร่างน้อยกระตุกกระเส่าสั่นระริกอยู่ใต้ร่างของผม น้ำอุ่นจัดกระฉูดออกมาจากในรูใส่ลงบนฝ่ามือของผมเต็มๆ เธอดิ้นไม่หยุด ใช้ขาเกร็งหนีบแขนผมเอาไว้แน่น

ผมก้มลงไปซบที่อกกระเพื่อมของปอย ดูดกลิ่นเหงื่ออ่อนๆ เข้าไปให้เต็มปอดอีกครั้ง ปล่อยให้นิ้วยังคงอยู่ในนั้น อ่อนโยนต่อไปเพื่อให้เธอผ่านคลื่นเสียวที่สาดซัดเข้าใส่ไปทีละระลอก

“พี่ทำให้น้องปอยเปียกขนาดนี้เลยเหรอ…”

“เงียบบบ… อื้อ… หนูขอโทษ หนูเงี่ยน… พี่… กอดหนูแน่นๆ หนูจะนอนแล้ว” ปอยสะอื้นด้วยความเสียวค้าง ทั้งเหนื่อย อาย และยังค้างราวกับติดยาเสพติด เธอไม่ยอมปล่อยให้มือของผมออกจากในกางเกงใน มีแต่จะเอาแขนกอดคอของผมไว้แน่น

เราหลับไปด้วยกันในสภาพนั้น โดยที่ปอยยังสวมกางเกงในเปียกน้ำรักของตัวเอง มีนิ้วมือของพี่ชายคนสนิทคาอยู่ในซอกอุ่นๆ นั้น

บทสนทนาสุดท้ายก่อนผมจะหลับตาลงคือเสียงงัวเงียของปอย

“พรุ่งนี้… ปอยจะเล่าเรื่องที่อ่านให้ฟังนะพี่… แล้วเราลองทำตามมันอีกสักตอนได้ไหม…”

แล้วนิ้วที่อยู่ในนั้นของผมก็ถูกกล้ามเนื้อมดลูกบีบรัดอีกรอบเบาๆ ราวกับกำลังร้องขออะไรบางอย่างโดยไม่ต้องใช้คำพูด