คืนนั้นกูเอาตัวรอดด้วยควยเพื่อน
คืนนั้นกูโดนไล่ออกจากงานแบบไม่ทันตั้งตัว หัวหน้าบอกว่าประสิทธิภาพต่ำ กูเครียดจนอยากตาย ฝนยังเทลงมาหนัก นั่งจิบเบียร์คนเดียวในคอนโด มือสั่นๆ คิดถึงยาพาราเซตามอลเต็มขวด โทรหามึงเพื่อนสนิทคนเดียวที่กูไว้ใจ “มึง มากูหน่อย กูไม่ไหวแล้ว” มึงรีบขับรถฝ่าฝนมาถึง หน้าซีดแต่หุ่นล่ำยังดูน่าเชื่อถือ
มึงกอดกูแน่น กลิ่นตัวผู้ชายลอยมาแตะจมูก “ใจเย็นๆ กู ผ่านไปได้” เราเปิดเบียร์ดื่มกันต่อบนโซฟา กูเล่าเรื่องทั้งน้ำตา มึงฟังเงียบๆ มือลูบหลังกูเบาๆ ความอบอุ่นจากตัวมึงทำให้กูใจเต้นแปลกๆ ความเครียดผสมความเงี่ยนที่อัดอั้นมานานเริ่มปะทุ มึงเมาๆ จับไหล่กู “มึงต้องลืมเรื่องห่าๆ นี่ ปล่อยใจกูช่วย” ตากูจ้องควยตุงในกางเกงมึง
กูเงี่ยนจนสมองตื้อ ผลักมึงลงโซฟา ถลกกางเกงมึงออก ควยใหญ่ยาวโผล่พรวด หัวบานแดงฉ่ำน้ำเยิ้ม กลิ่นควยฉุนๆ อบอวล กูจับรูดขึ้นลง มึงครางทุ้ม “อื้มม กู เงี่ยนชิบหาย” กูงอมันเข้าไปทั้งปาก ลิ้นวนหัวควยชิมรสเค็มๆ มึงจับหัวกูกดลงลึก กูสำลักน้ำลายไหลเยิ้มคาง หัวใจกูเต้นแรง ความสิ้นหวังค่อยๆ จางลง เหลือแต่ความเงี่ยนเดือด
มึงลุกพากูไปห้องนอน ผลักกูลงเตียงนุ่มๆ ถอดเสื้อกูออก รูปร่างผอมบางของกูตัดกับหุ่นล่ำกำยำมึงชัดเจน มึงเลียหัวนมกูเบาๆ มือรูดควยกูที่หนาเต็มฝ่ามือ “ควยมึงหนาว่ะ กูชอบ” กูคราง “อ๊าา มึง ดูดให้กูหน่อย” มึงก้มอมควยกูเข้าออก ฟันครูดเบาๆ ลิ้นตวัดรูตูดควย กูโค้งตัวครางลั่นห้อง เสียงดูดจ๊วบๆ ดังก้อง ห้องเริ่มร้อนอบอ้าว เหงื่อเม็ดแรกไหลลงหลังกู
เราเปลี่ยนเป็น 69 มึงนอนทับกู ควยใหญ่ยัดปากกูเต็มๆ กูอมสุดแรง มึงดูดควยกูหนาตอบโต้ น้ำลายไหลเยิ้มเปียกตูดทั้งคู่ กลิ่นเหงื่อผสมควยอบห้อง มึงล้วงนิ้วชโลมรูตูดกู “แน่นชิบ รอเย็ด” กูเงี่ยนสั่น “เย็ดกูเลยมึง กูทนไม่ไหว” มึงพลิกกูคุกเข่า ท่าด็อกกี้ มอยจากขวดข้างเตียงทารูตูดกูเยิ้มๆ มึงจ่อหัวควยดันเข้า “อ๊ากก เจ็บๆ เสียวว่ะ!” รูแน่นตอดควยมึงแน่น มึงครางทุ้ม “ตูดมึงรัดควยกูโคตรเสียว”
มึงเริ่มกระแทกช้าๆ เสียงเนื้อกระทบตูดกูปั้บๆ ดังขึ้นเรื่อยๆ กูจิกผ้าปู คราง “แรงกว่านี้มึง เย็ดกูให้ลืมทุกอย่าง!” มึงเร่งจังหวะ ควยใหญ่พุ่งเข้าออก ปั้บ ปั้บ ปั้บ! เหงื่อมึงหยดลงหลังกูร้อนๆ กลิ่นตัวผู้ชายฉุนชวนเงี่ยน กูรูดควยตัวเองตามจังหวะ ความชื้นจากมอยผสมน้ำตูดไหลเยิ้มขา มึงตบตูดกูดังเพี๊ยะ “กู เสียวควยมึงรัดแน่น!” กูครางลั่น “อ๊าาา กูจะแตกแล้ว!”
คลายแม็กซ์มาถึง มึงกระแทกสุดแรง หัวควยบวมดันลึกสุดรู กูรู้สึกมันพ่นน้ำควรร้อนๆ พุ่งฉีดในตูด “อ๊ากกก ร้อนชิบ!” กูแตกตาม น้ำควยหนาของกูพุ่งเลอะมือ ตัวสั่นกระตุก มึงกอดกูแน่นจากด้านหลัง ควยยังคาอยู่ในรู หายใจหอบเหนื่อย ห้องเงียบเหลือเสียงฝนเทกกๆ กลิ่นเหงื่อควยอบอวลไปหมด
หลังจากนั้นเรานอนกอดกันเหงื่อโชก มึงลูบผมกู “เห็นมั้ย มึงรอดมาได้” กูยิ้มอ่อนๆ “ขอบใจมึง ควยมึงช่วยชีวิตกูจริงๆ” เช้ามาฝนหยุด เราเขินๆ แต่รู้ว่าคืนนี้เปลี่ยนความสัมพันธ์เราไปตลอดกาล กูไม่คิดสั้นอีกแล้ว
